مسئله 74 - مخرج بول با غير آب پاك نمىشود . با آب لوله كشى شهرى و در كر و جارى اگر يك مرتبه بشويند كافى است ولى با آب قليل بنابر احتياط بايد دو مرتبه شست و براى هر مرتبه مقدارى كه بر رطوبت محل غلبه كرده آن را ببرد كافى است ، كسانى هم كه بولشان از غير مجراى طبيعى مىآيد نيز دو مرتبه بشويند و زنها با مردها در اين جهت فرقى ندارند . مسئله 75 - اگر مخرج غائط را با آب بشويند ، بايد چيزى از غائط در محل نماند . ولى باقى ماندن رنگ و بوى آن مانعى ندارد و اگر در دفعه اوّل طورى شسته شود كه ذرّه‌اى از غائط در آن نماند دوباره شستن لازم نيست . مسئله 76 - با سنگ و كلوخ و مانند اينها اگر خشك و پاك باشند مىشود مخرج غائط را تطهير كرد و چنانچه رطوبت كمى داشته باشند كه به مخرج نرسد اشكال ندارد ، و بهتر است از سه دفعه كمتر نباشد اگر چه اقوى آن است كه پاك مىشود اگر به يك مرتبه يا دو مرتبه مخرج پاكيزه شود و منظور از طهارت در اين‌مسئله عدم حكم به نجاست است يعنى براى نماز اشكال ندارد و موجب نجاست چيزى كه به محل مىرسد نمىشود . مسئله 77 - احتياط مستحب آن است كه سنگ يا پارچه‌اى كه غائط را با آن بر طرف مىكنند ، سه قطعه باشد گرچه با يكى هم پاك مىشود اگر همه غائط را ببرد ولى اگر با سه قطعه هم بر طرف نشود ، بايد به‌قدرى قطعات را اضافه نمايند تا مخرج كاملًا پاكيزه شود ، ولى باقى ماندن ذرات كوچكى كه ديده نمىشود و نيزه لزوجت محل اشكال ندارد . مسئله 78 - براى از بين بردن غائط با غير آب چيز مخصوصى شرط نيست بلكه هر جسم پاك غير مايع كه عين نجس را ببرد كافى است ، سنگ يا پارچه يا دستمال كاغذى و غيره فرق نمىكند ولى پاك كردن با چيزهايى كه احترام آنها لازم است مانند كاغذى كه اسم خدا و پيغمبران بر آن نوشته شده معصيت و حرام است و پاك شدن مخرج با استنجاء به سرگين حيوانات و استخوان هم محل اشكال است يعنى نماز خواندن با آن اشكال دارد . مسئله 79 - اگر شكّ كند كه مخرج را تطهير كرده يا نه ، اگر چه هميشه بعد از بول يا غائط فوراً تطهير مىكرده ، احتياط واجب آن است كه تطهير نمايد . مسئله 80 - اگر بعد از نماز شكّ كند كه قبل از نماز ، مخرج را تطهير كرده يا نه ، اگر يقين به بىتوجهى خود در وقت استنجاء ندارد نمازى كه خوانده صحيح است ، ولى براى نمازهاى بعد بايد تطهير كند .